Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2016

Μετά τον θρίαμβο στο Παρίσι, έρχεται στο ΣΤΕΚΙ το ΣΑΒΒΑΤΟ 27/2/2016 στις 6 μ.μ.




« Δε φοβάμαι. Δεν ελπίζω. Είμαι... »
Παράσταση εμπνευσμένη από τη ζωή και το έργο του Νίκου Καζαντζάκη

Ο Μάριος Ιορδάνου και η Σοφία Καζαντζιάν φώτισαν απλόχερα την τελευταία και βροχερή μέρα του Ιανουαρίου 2016 στο Παρίσι, με την εξαίρετα ζωντανή σκηνική παρουσία τους. Οι δυο καλλιτέχνες παρουσίασαν, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας και της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού, με διοργάνωση της Ελληνικής Κοινότητας Παρισιού και περιχώρων, την παράσταση : «Δε φοβάμαι. Δεν ελπίζω. Είμαι... », στην αίθουσα Ροσίνι, στο Δημαρχείο του ένατου διαμερίσματος του Παρισιού.
Επρόκειτο, στην ουσία, για ένα διήμερο που άρχισε με την επίσκεψη των καλλιτεχνών, το Σάββατο, στο λύκειο Αραγκό, όπου στεγάζεται και λειτουργεί ένα από τα ελληνικά σχολεία του Παρισιού. Οι μαθητές, προετοιμασμένοι κι ενημερωμένοι από τους  καθηγητές τους, συμμετείχαν με ενθουσιασμό στην εκδήλωση που τους είχαν ετοιμάσει ο Μάριος και η Σοφία, φωνάζοντας ομαδικά κι ερμηνεύοντας φράσεις και αποσπάσματα από τον Καζαντζάκη μεταφρασμένα στα γαλλικά.
Την παράσταση της Κυριακής τίμησαν με την παρουσία τους εκπρόσωποι της Πρεσβείας και του Προξενείου της Ελλάδας, της Κυπριακής Κοινότητας Παρισιού, η τέως και ο νυν πρόεδρος της Διεθνούς Εταιρείας φίλων Νίκου Καζαντζάκη, καθώς και η Μαρίτα Παπαρίζου, διευθύντρια της Επιτροπής διεκδίκησης του τίτλου – για την πόλη του Βόλου -  της πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης 2021.
Τη μουσική εισαγωγή στο θέαμα, με μια αλυσίδα από νότες του Αλέξη Ζορμπά, στο πιάνο, ανέλαβε η δωδεκάχρονη Ναυσικά Πράντζου. Στη συνέχεια, μπροστά στο κοινό που παρακολούθησε συνεπαρμένο, απνευστί, τη σκηνική σύνθεση, βασισμένη στη ζωή και το έργο του Νίκου Καζαντζάκη – με κεντρικό άξονα την Ασκητική – το ντουέτο των καλλιτεχνών ερμήνευσε, απήγγειλε, τραγούδησε και χόρεψε τη ζωή και το έργο του συγγραφέα και φιλόσοφου, έτσι που τον ανάστησε, τον έφερε στο εδώ και το τώρα, ανάμεσά μας. Λέξεις όπως άνθρωποςψυχήυπέρβαση, ευθύνη, αναζωπύρωσαν θύμηση, ταύτιση, συγκινήσεις που κοιμώνταν, ναρκωμένες θαρρείς, βαθιά στον καθένα και περίμεναν την ευκαιρία να ξυπνήσουν με καινούρια πρωτόγνωρη ζωντάνια.
Ήταν ένα ξεχωριστό απόγευμα.
Ένα μεγάλο, ειλικρινές μπράβο στον Μάριο Ιορδάνου και τη Σοφία Καζαντζιάν, τους από κοινού και εξ ολοκλήρου συντελεστές της παράστασης, για το αστραφτερό, πολύπλευρο ταλέντο τους αλλά κι ένα θερμό ευχαριστώ για την ικανότητα επικοινωνίας με τον θεατή, το ζεστό ανθρωπισμό τους και το ανυπολόγιστο, άνευ όρων και ορίων «δόσιμο» στο κοινό τους.

Marie Roblin.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου